و اين صفات شريفه ظاهر الانطباق است بر امير المؤمنين عليه السّلام و كمّل اصحاب او چنان كه از تتبّع سيرت ايشان و غير ايشان ظاهر مىشود چه محبت آن حضرت خدا را و محبت خدا مر او را حكايت خيبر شاهد واضح است چنان كه خواهد آمد إن شاء اللّه تعالى . و أيضا آن حضرت در عطا تسويه مىكرد ، و اشراف و معروفين تفضيل بر ساير مجاهدين نمىداد ، و مجاهده با ناكثين كه اصحاب جمل و قاسطين كه اصحاب معاويه و مارقين كه خوارج باشند كرد و آن حضرت را ملامت مىكردند از ترك سيرت ثلاثه كردن در تسويهء عطا ، و مجاهدهء ام المؤمنين و مسلمين ، و آن حضرت و كسى كه تابع آن حضرت بود از كمّل مؤمنين از ملامت ملامت‌كننده خوفى نداشتند ، و شدت او بر كفار و نرمى او بر مؤمنان غنى از بيانند . پس ظاهر شد كه : آيهء شريفه منطبق به يكى از ثلاثه نيست و بعد از ابطال و منع از اطاعت مرتدين و محبت ايشان به حسب سياق حصر كرده محبت و نصرت كاملتين كه باعث اطاعت و انقياد باشد از براى صاحبان بصيرت در اللّه تعالى و رسول او و الذين آمنوا . انتهى « 1 » . و بعد از آن بشارت داده متولى ايشان را به غلبهء كامله كه ظفر يافتن است به چيزى كه ضرر ندارد با او چيزى به قول خود كه فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ « 2 » .

--> ( 1 ) . سفينة النجاة : 73 . ( 2 ) . مائده ( 5 ) : 56 .